บันทึกถึงฉัน วันที่ 22

พื้นฐานเป็นสิ่งที่สำคัญ แต่การลงมือทำสำคัญกว่า หลายครั้งที่ผมผลัดวันประกันพรุ่ง มีหลายสิ่งหลายอย่างเหลือเกินที่ผมอยากจะทำ ความคิดได้แต่ร่องลอยและวนเวียนอยู่กลางอากาศ ไม่เป็นรูปเป็นร่างสักที

การเรียนรู้ที่ดีที่สุดคือ “การลงมือทำ”

เพราะประสบการณ์สอนเราได้ทุกเรื่องและเป็นครูที่ดีที่สุด ถ้าเราไม่ลองวิ่งชนกับปัญหาเราจะรู้วิธีแก้ปัญหาได้อย่างไร หนังสือที่ผมได้อ่านหลายๆ เล่มมันคือประสบการณ์ของคนอื่น จงสร้างประสบการณ์ของตัวเองและบอกให้โลกได้รู้ว่า “นี่แหละคือ ประสบการณ์ของฉัน” ผมอยากสร้างประสบการณ์ที่เป็นของตัวเองให้คนอื่นได้เข้ามาอ่านในสิ่งที่ผมเขียนและผมก็หวังว่ามันจะเป็นประโยชน์ไม่มากก็น้อย

var เกิดมาเพื่อบอกให้รู้ว่า “ใดๆ ในโลกล้วนอนิจจัง มีแปรผันและแปรปรวน”
let เกิดมาเพื่อบอกให้รู้ว่า “ค่าคงที่ควรมี let นำหน้า” สิ่งใดๆ ก็เปลี่ยนแปลงค่าไม่ได้

การเขียนโปรแกรมมหรือการโค้ดนั้น เราทำมันให้เป็นสนุกได้ไม่ยาก แค่เราต้องใช้เวลาอยู่กับมัน รู้จักมันและทำความเข้าใจมัน เพราะเส้นทางสายนี้ไม่มีทางลัด แต่มีทางเลือกและผมจะช่วยชี้แนวทางให้ จะมั่นใจได้ยังไงว่าผมชี้ถูกทาง เพราะผมจะไปลองดูก่อน ได้เรื่องยังไงจะมาเล่าให้ทุกคนฟังน้าาา ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่เข้ามาทำให้ชีวิตผม รักในการโค้ด

กิตติ บันทึกไว้แล้ว สวัสดี

Advertisements