บันทึกถึงฉัน วันที่ 9

บางครั้งผมก็จริงจังกับความรักมากเกินไป จริงจังกันคนที่ผมรัก (แฟน) จนลืมไปว่าจริงๆ แล้วผมอยากเห็นเธอมีความสุขที่อยู่กับผม ไม่ใช่ต้องมาปวดหัวหรือชวนทะเลาะบ่อยๆ แบบนี้ ความสุขของเธอต้องออกมาจากตัวตนของเธอ ไม่ใช่สิ่งที่ผมพยายามบอก พยายามเปลี่ยน เพื่อให้เธอเป็นในแบบที่ผมต้องการ นั่นไม่ใช่ความสุขของเธอ (มันคือความสุขของผมต่างหาก)

ผมเป็นคนคิดมาก เรื่องบางเรื่องก็ไม่ควรคิด มันเป็นนิสัยที่ติดตัวผมอยู่นานแล้ว พยายามจะเลิกเป็นแบบนี้ แต่บางทีพออารมณ์ในแต่ละวันมีหลากหลายมากขึ้น ความพยายามก็หมดสิ้นลงทุกที บอกผมทีเถอะครับ ผมต้องทำยังไง นิสัยเสียๆ ของผมจะมลายหายสิ้นไปสักที

พอมานั่งมองย้อนดูตัวเองที่ผ่านมาก็นึกขึ้นได้ว่า…สามปีก่อนหน้านี้ ผมไม่มีใคร นิสัยแบบนี้ก็ไม่เกิดขึ้น วันที่ผมพยายามสร้างความสุขให้กับตัวเองมากที่สุด วันที่ผมไม่คิดอะไรนอกจากหาความสุขใส่ตัวเองให้มากที่สุด ในตอนนั้นผมเคยพูดกับตัวเองว่า

ถ้าผมยังทำให้ตัวเองมีความสุขไม่ได้ ผมก็จะยังรักใครไม่ได้

เพราะถ้าผมยังทำให้ตัวเองมีความสุขไม่ได้ ผมจะทำให้คนที่ผมรักมีความสุขได้อย่างไร ในช่วงเวลานั้นผมพูดกับตัวเองแบบนี้เสมอ แต่มาวันนี้ผมกลับลืมประโยคพวกนี้ไป ต้องย้ำเตือนตัวเองอีกครั้ง ตั้งแต่วันที่เรารักกันจนถึงวันนี้ ผมมีความสุขที่สุดที่ได้ใช้ชีวิตร่วมกันกับเธอ จนหลงลืมไปว่า

ผมรักเธอไม่ใช่เพราะเธอเป็นในแบบที่ผมชอบ แต่ผมรักและชอบเธอในแบบที่เธอเป็น

กิตติ บันทึกไว้อีกแล้ว สวัสดี

Advertisements